Toyota Supra - samochód oferowany przez koncern Toyota, produkowany od 1978 roku. Najpierw produkowano edycję MK1, następnie w roku 1982 MK2 i w roku 1986 MK3. Wielkie zmiany nastąpiły w roku 1993. Wtedy to Toyota zaprezentowała model
Supra MK4. Był to, w przeciwieństwie do luksusowych MK1, MK2 i MK3 samochód sportowy. MK4 produkowany był do 2002 roku. Powstają już spekulacje na temat Supry 2008, zwanej MK5, bardzo podobnej do Aston Martinów, i trochę do innej sportówki Nissana 350Z.

Ten model Supry Mk4, -94 MDS to jeden z najszybszych samochodów w Szwecji. Oryginalne 330 koni zostało powiększone do 600 KM i 650 NM plus NOS.

Produkty:
DDX-7025 Multi media centralny 7 calowy monitor built-in (€1400)
Dwa 7 calowe MDS monitory (€850)
Dwa MDS GP D-4 kanałowe wzmcniacze (€350)
Cztery MDS X-MAX, 12 calowe głośniki niskotonowe (€180)
MDS 650DC, 6,5” Dynamic - komplet (€180)
MDS 0,5F kondensator (€80)
MDS okablowanie (€165)
Pakiet instalacyjny (€400)

Czwarta generacja Toyoty Supry pokazuje jak radykalnie może się znienić wizerunek danego samochodu. Poprzednie wcielenia Supry były pojazdami luksusowymi o spokojnym charakterze, pomimo, że były one reklamowane jako samochody sportowe o wysokich osiągach. Zmieniło się to w styczniu 1993 roku, kiedy Toyota zaprezentowała nową Suprę. Nowy pojazd zrywał z tradycją poprzednich modeli. Był zdecydowanie bardziej agresywny. Całą swoją sylwetką manifestował szybkość, dynamikę, zwinność. Styliści Toyoty projektując nadwozie nowej Supry, chcieli wyraźnie pokazać, że ich pojazd jest czymś niezwykłym. Jego przysadzista, pełna mocy sylwetka, nieco wyzywająca wysokim tylnym spoilerem (występującym jako wyposażenie standardowe w wersji turbodoładowanej, w wolnossącej jako opcja) z całą pewnością nie gubiła się w tłumie innych aut. Charakterystyczne przednie i tylne światła także w nocy nie pozwalały innym kierowcom nie zauważyć jaki pojazd właśnie ich wyprzedzał. Elementem znanym z poprzedniej Supry był zdejmowany metalowy dach typu targa (przez Toyotę nazwany Sport Roof). Podobnie jak w poprzednim modelu, tu także część dachu znajdującą się nad przednimi fotelami można było zdjąć i umieścić w bagażniku (na specjalnych zaczepach) i cieszyć się podróżą w słońcu :-) .

Chociaż maszyna posiadała pewne znamiona luksksu, przy jej projetowaniu w znacznie większym stopniu zwrócono uwagę na cechy decydujące o "sportowości" - dynamikę, zwrotność, prowadzenie, i skuteczność hamulców.

Tradycyjnie już napędem nowej Supry stał się sześciocylindrowy silnik rzędowy. W obecnym wydaniu miał on pojemność 3 litrów, dwa wałki rozrządu w głowicy i 24 zawory. Występował on w dwóch wersjach - wolnossącej i turbodoładowanej. Wersja wolnossąca dysponowała mocą 220 KM, czyli niewiele mniej niż silnik turbodoładowany z poprzedniej generacji. W 1998 zastosowanie układu zmiennych faz rozrządu VVT-i podniosło moc tej jednostki do 225 KM. Wersja turbodoładowana posiadała dwie turbosprężarki, włączające się sekwencyjnie tzn. jedna po drugiej (nie jednocześnie). Pierwsza pracowała już od 1800 obr./min., czyli niemal przez cały czas, sprawiając, że silnik wydawał się mieć większą pojemność niż w rzeczywistości - w niższym zakresie obrotów reagował jak wolnossący V8. Druga turbina wkraczała do akcji przy 4000 obr./min., dając wspólnie z pierwszą potężny zastrzyk mocy. Powodowało to wrażenie, ze druga turbina była większa, obie jednak były tej samej wielkości. Silnik ten występował w dwóch wersjach mocy. Egzemplarze przeznaczone na eksport osiągały 320 KM, na rynek japoński: 280 KM.

Wersja wolnossąca posiadała 5-biegową skrzynię ręczna, wersja turbo - 6-biegową. W obu przypadkach można było zamówic 4-biegowa skrzynią automatyczną. Obie wersja posiadały system kontroli trakcji oraz rozbudowany system przeciwpoślizgowy ABS uwzgledniający podczas działania promień skrętu - ułatwiało to hamowanie w zakręcie. Hamulce na wszystkich kołach były wentylowane. Koła, w wersji wolnossącej 16-calowe, w wersji turbo 17-calowe, zostały obute w opony o niskim profilu, wyraźnie dobrane pod kątem osiągów i pewnego prowadzenia, nie komfortu.

W 1996 roku Toyota Supra została wycofana ze sprzedaży w Europie, a w 1998 w USA. Powodem tej decyzji były nowe normy czystości spalin, których pojazd ten nie spełniał. Według Toyoty możliwe było dostosowanie Supry do nowych norm, jednak nie było to uzasadnione ze względu na koszty. Rosnąca popularność samochodów terenowych spowodowała, ze coraz mniej klientów decydowało się na zakup aut typu coupé - w tym Toyoty Supry. Stwierdzono zatem, ze nie opłaca się modyfikować tego auta aby utrzymać je na kurczącym się rynku. Od tamtej pory Toyota Supra była dostępna tylko na rynku japońskim. Ostatecznie koniec czwartej generacji Supry nastapił latem 2002 roku, kiedy zakończono produkcję tego modelu.